Referenties

Hieronder vindt u een aantal reacties die ik van cliënten ontving.

Ouders van een beelddenker van 8 jaar

Mijn zoon van 8 kon amper lezen en sloot zich af op school, hij droomde weg zijn eigen wereld in. Buiten school manifesteerde hij zich als een leuke, vrolijke, slimme jongen. De leerkrachten vonden het heel lastig echt tot hem door te dringen. Hij sloot zich ook af voor letters.
Een neuropsychologisch onderzoek bracht aan het licht dat hij een beelddenker is en dat Davis-counseling wellicht een manier kon zijn om hem weer meer bij de schoolstof te betrekken.

Zo zijn we bij Marijke terechtgekomen. Zij leerde onze zoon dat leren en plezier echt samen kunnen gaan, zij leerde hem vrienden te worden met de letters van het alfabet en zij leerde hem ook weer terug te keren uit zijn dromen.
Inmiddels gaat hij weer met heel veel plezier naar school en blinkt hij uit in natuur, aardrijkskunde en geschiedenis.
Lezen blijft lastig voor hem, hij is echt zwaar dyslectisch, maar het lezen is op gang gekomen en verbetert nog iedere dag.
De leerkracht begrijpt dat hij anders denkt en dat zij hem soms iets anders moet benaderen en dat werkt!

Marijke heeft hem het geloof in zichzelf weer teruggegeven en gereedschap om op en van school te kunnen leren, een geweldig mooi en duurzaam geschenk.

Ouders van een zoon met dyslexie

Eind april 2009 is bij onze zoon van toen 12 jaar dyslexie vastgesteld. Daarom liep het dus zo fout in de brugklas. Het is nooit een lezer geweest en niet sterk in zijn taal, maar eigenlijk ook nooit een onvoldoende op de basisschool. Met een keurige CITOscore van 540 begon hij vol goede moed aan de brugklas HAVO/VWO. In januari /februari 2009 namen de onvoldoendes toch sterke vormen aan en was er overleg op school. Mogelijk dyslexie werd er geopperd. De faalangst en het lage zelfbeeld namen toch zeer serieuze vormen aan.

Na de vaststelling van dyslexie hoorden we via een vriend van de Davis Methode en na het lezen van het boek ‘De gave van dyslexie’ vielen er veel zaken op hun plaats. Naspeuring op Internet en een telefoontje naar Marijke gaven een goed gevoel en zo is hij bij Marijke in counseling geweest. Het was inmiddels juni 2009 en overgaan naar HAVO/VWO was geen optie, MAVO 2 wel, maar dat was iets wat Aron zelf niet wilde en ook door het huiswerkinstituut sterk werd afgeraden, omdat hij meer in zijn mars zou hebben. Na rijp beraad heeft de school besloten om hem te laten doubleren wat eigenlijk in de brugklas een zeer grote uitzondering is.

Marijke heeft Aron super geholpen. Hij heeft meer zelfvertrouwen, weet wat hij kan en weet wat zijn sterke punten zijn. Op advies van Marijke hebben wij het boek “ Ik denk in beelden, jij onderwijst in woorden” gelezen. Dit was een ware eye-opener, want waren alle verschijnselen van zijn ADHD ook werkelijk ADHD of kon er veel meer onder de noemer dyslexie geplaatst worden?
Inmiddels is het november en zit hij voor het 2e jaar in de brugklas, is hij sinds eind mei zonder medicatie voor zijn ADHD en zijn onvoldoendes zeldzaam. Hij heeft een behoorlijk zelfvertrouwen. Wij hebben weer een opgewekte en vrolijke puber die eind deze maand zijn rapport krijgt met alleen een kleine onvoldoende voor Engels.

Wij willen Marijke bedanken voor haar professionele manier van werken en inzet, wat niet altijd makkelijk geweest zal zijn, zover wij ons eigen kind kennen. De counseling is een prima aanvulling en helpt ook zeker bij de acceptatie van de dyslexie.

Peter en Jolanda

---

Ouders van een dochter met dyslexie

Onze dochter Lauren is een lief, dromerig, vrolijk kind en middelste in ons gezin.
Zij heeft een grote fantasie en heeft ontzettend veel doorzettingsvermogen. Haar intelligentie is getest op 115. Toch bleek al vroeg op de basisschool dat Lauren moeite had met sommige dingen op school. Zo kon zij pas heel laat het verschil tussen de kleuren rood en groen zien.
Al vanaf groep 3 bleek dat zij niet goed mee kon komen. Vooral op het gebied van spelling liep ze al snel achter. Haar lezen was echter op een goed niveau.
Uiteindelijk is zij in groep 4 getest en bleek dat ze dyslexie voor spelling had, gecombineerd met slecht automatiseren en een zwak werkgeheugen. Toch kon de school Lauren niet verder brengen. Ook al werkte Lauren nog zo hard, sommige dingen lukten gewoon niet. De kans dat onze dochter hierdoor gefrustreerd en onzeker zou worden was groot en dat wilde wij voorkomen.

Na een tip van een vriendin hebben wij het boek “De gave van Dyslexie” gelezen.
Er ging een wereld voor ons open, bepaalde eigenschappen die onze dochter bezit kwamen allemaal terug in dit boek en wij herkende Lauren hier heel erg in.

De DAVIS methode ziet een verband tussen bepaalde eigenschappen zoals, slecht besef van tijd, grote fantasie, altijd als laatste klaar zijn, niet twee opdrachten tegelijk kunnen onthouden etc. en dyslexie.

Na een zoektocht op internet kwamen we bij Marijke Eelkman Rooda uit.
Na een prettig gesprek hebben wij besloten om Lauren een counseling te laten volgen. Lauren heeft hier veel baat bij. Zij heeft eindelijk iemand die haar helemaal begrijpt en die haar handreikingen geeft die ook echt voor haar werken. Na de eerste week merkte wij dat Lauren de methode ging gebruiken op school en thuis.
Stukje voor stukje zien we haar groeien. De eerste veranderingen zijn ook de meest praktische.
Zij is tegenwoordig op tijd klaar, vergeet geen spullen meer die ze naar school mee moet nemen. Ze kan zich beter op 1 ding richten. Voor ons als ouders heel fijn om te zien en voor Lauren een stukje extra zelfvertrouwen.

Er is nog een lange weg te gaan maar wij zien dat Lauren baat heeft bij de counseling. Ook de goede band met de counselor speelt hierbij absoluut een rol.
Op school heeft ze meer zelfvertrouwen, ze kan beter meekomen doordat zij zichzelf kan corrigeren op het moment dat het even niet meer gaat.
Wij zijn erg blij dat we deze beslissing voor Lauren hebben genomen zodat zij haar intelligentie ook om kan zetten in goede resultaten. Zij ziet nu dat het harde werken ook beloond wordt.

Wij zijn Marijke zeer dankbaar voor haar inzet en professionaliteit en denken dat deze methode een zeer zinvolle aanvulling is voor menig mens met dyslexie.

Andre en Liesbeth

---

Leerlinge (5Vwo) die een counseling heeft gedaan

Ik kwam met mijn probleem.
Voor mijzelf was mijn probleem alleen nog niet helemaal duidelijk.
Oké, ik heb dyslexie, maar wanneer heb ik daar nou last van? Wat kan ik daar dan aan doen?

Ik weet nu wat mijn problemen waren met betrekking op mijn dyslexie en heb er mee leren omgaan.”

---

Reactie van iemand, die op 57-jarige leeftijd een counseling heeft gevolgd:

Op mijn 57ste heb ik een Daviscounseling bij Marijke Eelkman Rooda-Bos gevolgd.
In mijn werk als bibliothecaresse heb ik met het noteren van namen en adressen te maken. Graag wil ik dat goed en zonder in paniek te raken kunnen doen. Namen en adressen zijn woorden, die ik alleen op gehoor moet kunnen opschrijven, terwijl ze nog niet in mijn geheugen zitten.
Ook wil ik een woord, dat ik niet ken in een tekst, goed kunnen uitspreken.

Door de counseling bij Marijke heb ik geleerd dat ik het kan. Ik heb meer zelfvertrouwen hierin gekregen. Ik vraag nu rustig een persoon om de naam te spellen of om deze voor mij op te schrijven en uit te spreken. Als ik een vreemd woord in een tekst tegenkom, neem ik de tijd om het eerst te analyseren, zodat ik het daarna kan uitspreken.

Met dank aan Marijke,
Anneke Lambert.

---

Reactie van een moeder van twee kinderen die ieder een counseling hebben gevolgd:

"Ik zocht hulp voor mijn zoon van 12. Hij heeft een dyslexieverklaring en wij wilden dat hij beter zou leren omgaan met zijn dyslexie.
Daarna zocht ik hulp voor mijn andere zoon van 14 jaar. Hij had sociaal-emotionele problemen.
Via Internet kwam ik bij de Davis®methode uit.
Het bijzondere aan de counseling was, dat het in het hele gezin doorwerkt in een positieve manier. De Davismethode is niet een trucje, maar een manier van denken en leven, die van het positieve van het kind en de mens uitgaat.
Mijn jongste zoon kan nu beter en sneller lezen en schrijven en hij voelt zich minder onzeker. Hij kan zich beter oriënteren en concentreren op zijn schoolwerk.
Mijn oudste zoon zit veel beter in zijn vel, is vrolijk, heeft sociale contacten en heeft het weer naar zijn zin op school.
Overall: Ons gezin functioneert veel beter, omdat vooral ik, als moeder, ook pedagogische tips heb gekregen van Marijke, die goed toepasbaar zijn en onmiddellijk effect hebben in positieve zin.
Een jaar na de counseling kan ik zeggen: met de jongens gaat het heel goed. De oudste gaat over naar 4vmbo zonder onvoldoendes en de jongste gaat over naar 2 Havo zonder onvoldoendes. Hij heeft dit jaar vreselijk hard gewerkt en de resultaten zijn er dus ook naar. Ik ben heel trots op hen allebei!
Ik hoop dat nog heel veel mensen van jouw begeleiding kunnen genieten (ja dat is het!) en profiteren. Ik vind dat jouw website de sfeer uitstraalt die er ook is tijdens de Daviscounseling, namelijk een hele optimistische. "

---

Ouders van twee kinderen die Davis®counseling hebben gedaan:

"Onze zoon is op 7 jarige leeftijd uitgebreid getest door een psychologe. Zij stelde toen onder andere dyslexie vast.
Voor zijn dyslexie heeft hij destijds een zeer intensieve remedial teaching gehad bij een (heel goede) orthopedagoge. Met heel erg hard werken heeft hij toen drie avi-niveau’s ingehaald. (van AVI-2 naar AVI-5).
Een hele prestatie, maar daar bleef het bij. Zijn spelling bleef vol fouten en zijn animo om te lezen, ondanks zijn grote interesse in van alles, volkomen afwezig.
Mede door de combinatie van zijn dyslexie met een heel hoge verbale intelligentie is hij in de brugklas totaal vastgelopen. Sinds die tijd zat hij thuis en probeerden wij als ouders hem zo zinvol mogelijk bezig te houden en te activeren.

Na 3 maanden Daviscounseling, die met een frequentie van twee uur per week plaats vond, zat hij op een middag de handleiding te schrijven bij een computerspel dat hij, in een programma zonder spellingchecker, zelf gemaakt had. Wij zagen toen tot onze stomme verbazing dat hij een half A4-tje had volgetyped met maar vijf spelfouten. Dit terwijl hij daarvoor praktisch fonetisch schreef en in iedere zin minstens zes spelfouten had.
Verder konden wij in de loop van de counseling merken, dat hij zich beter kon concentreren als hij georiënteerd was en hij ging opeens uit zichzelf lezen, tijdschriften, stukjes uit de krant. Dat had hij daarvoor nooit gedaan. Tegenwoordig gaat hij zelf mee naar de bibliotheek en haalt een stapeltje populair-wetenschappelijke boeken.

Wij zelf hebben duidelijk het gevoel dat de Daviscounseling tevens heeft bijgedragen aan het feit, dat hij meer grip op zichzelf heeft gekregen en dat het de positieve resultaten van de andere activiteiten die hij doet heeft bevorderd. Maar dat is minder duidelijk te 'bewijzen' dan de resultaten op het gebied van spellen en concentreren.
Zijn plotselinge enorme vooruitgang bij spellen kan nergens anders aan worden toegeschreven dan aan de Daviscounseling. Hij kreeg al lang geen logopedie of remedial teaching meer. Sterker nog: hij kreeg op dat moment zelfs al een aantal maanden helemaal geen onderwijs.
En wat het concentreren betreft is het zo duidelijk, omdat je gewoon kunt zien, dat direct nadat hij zijn 'cameraatje recht heeft gezet' hij minder vaag is en adequater. Daar zit gewoon een duidelijk causaal verband tussen, wat je bij wijze van spreken met een observatielijst objectief zou kunnen meten.

Later meldden wij ook onze eveneens dyslectische dochter( toen 11 jaar) aan voor Daviscounseling, die zij inmiddels ook heeft afgerond. Zij had via school geruime tijd goede remedial teaching gehad met zo goed als geen resultaat voor haar dyslexie.
Bij haar hebben we tijdens de Daviscounseling wel enige verbetering van haar spelling gezien maar helaas niet zo’n spectaculaire verbetering als bij haar broer
Ze is echter wel opeens gaan lezen!
Ook zij was nooit ertoe aan te zetten iets te lezen. Lezen is iets stomvervelends wat je op school moet doen. Daar wil je thuis niets mee te maken hebben! (Wat hebben wij veel voorgelezen aan onze kinderen!).
Na de Daviscounseling is ze opeens uit zichzelf voor haar plezier gaan lezen, eerst stripboeken, later ook gewone boeken. Nu gaat ze naar de bilbliotheek en zoekt een gigantische stapel boeken uit om lekker te lezen. Verder merkt ze op allerlei gebied de voordelen van het georiënteerd zijn, ook op gebieden waar je het helemaal niet verwacht, bijv. bij het reizen met de bus (niet zo gauw misselijk). Zelfs bij het badmintonnen in de vakantie slaat ze vaker raak als ze eerst even oriënteert!

Er wordt door sommige mensen beweerd, dat de positieve effecten van Daviscounseling op de (taal)vaardigheden van kinderen alleen te verklaren zouden zijn uit een soort placebo-effect. De positieve aandacht van een aardig persoon zou kinderen, die geen echte dyslexie hebben meer zelfvertrouwen geven en motiveren om beter hun best te doen. Daardoor zouden ze dan beter gaan presteren.

Onze kinderen (bij wie allebei officieel dyslexie is vastgesteld) hebben beiden voordat ze bij Marijke kwamen meerdere keren langdurig positieve aandacht gekregen van aardige en deskundige hulpverleners. Toch heeft alleen de Daviscounseling dit grote effect op hun lezen, spelling en concentratie gehad.

Wij zien nu dat onze beide kinderen een stuk beter met hun beelddenken om kunnen gaan en we zijn heel blij dat we ze naar Marijke hebben laten gaan."

---

Ouders van een kind dat kwam voor dyslexie, concentratie en gedragsproblemen:

"Onze zoon heeft een counseling gevolgd. Drie dagen aan het begin en twee dagen aan het eind van de zomervakantie. Daarna in groep 7 kwam hij nog negen donderdagochtenden, onder schooltijd, in september, oktober en november. Hij is met de counseling begonnen toen hij negen jaar was. Het is een jonge leerling: op 21 augustus werd hij tien.

Hij heeft een dyslexieverklaring. Uit de test kwam ook dat hij verbaal begaafd is en emotioneel/sociaal iets beneden gemiddeld begaafd. Hij had concentratieproblemen. Hij werd gepest. Hij was thuis tegendraads, wat een negatieve spiraalwerking gaf. Hij had een handschriftprobleem. Het woordjes oefenen ging wel goed. Het lezen was langzaam: AVI 6, in groep 6.
Direct na 5 dagen counseling, een jaar geleden, zagen we dat hij enorm vooruit is gegaan wat betreft zijn gedrag op school en thuis.
Een jaar na de counseling kunnen wij zeggen: met ons gaat alles goed. Hij gaat, nu 11 jaar oud, naar groep 8 en het gaat redelijk goed op school. Sommige dingen blijven natuurlijk altijd wel moeilijk. Hij heeft veel vriendjes gekregen en hij speelt veel met ze. Hij is echt veranderd. We hebben hem ook een “kanjer” training laten doen en dit heeft hem wat meer zelfvertrouwen gegeven.
Het gaat dus goed met hem!"